Klubowa Wystawa Irlandzkich Spanieli Dowodnych w Assen, Holandia – 3 września 2011 r.
Klubowa Wystawa Irlandzkich Spanieli Dowodnych, była jedną z 3 równolegle odbywających się 3 września 2011 r. wystaw psów na terenie Klubu Kynologicznego w Assen. Teren klubu – polany otoczone drzewami i krzewami – jest na tyle rozległy, że wystawy nie kolidowały ze sobą. Klubowa Wystawa Irlandzkich Spanieli Dowodnych w Holandii odbywa się raz na 3 lata. Jest świętem właścicieli Irysków i gromadzi najlepsze psy z Holandii. O jej randze świadczy również udział psów z zagranicy. W tym roku do Assen, oprócz holenderskich, przyjechały także psy z: Belgii, Finlandii, Polski i Szwajcarii. Łącznie zgłoszono 20 psów.
Dla nas wystawa ta była przede wszystkim szansą zobaczenia innych Irysków oraz uzyskania oceny Shela’li od sędziny doskonale znającej rasę. Chcieliśmy wiedzieć jak na tle innych IWS prezentuje się nasza CHANNEL z Rohateckych Luk (Shela). Tak naprawdę, to jechaliśmy prawie tysiąc kilometrów w jedną stronę, głównie dla tego opisu.
Dzień był słoneczny i upalny jak w środku lata, a nie na początku września. Przyjechaliśmy wcześniej i rozłożyliśmy wystawowy namiot dla Shela’li, kilkanaście metrów od ringu. Miała więc ochronę przed słońcem i względny spokój. Wkrótce dołączyły do nas kolejne Iryski. Poznaliśmy najbliższą rodzinę Shela’li: ojca Int. Ch. DONN FARDORAGH of the Stokkem Ferry oraz siostrę CHANEY z Rohateckych Luk, która przyjechała z Belgii. Wyraźnie widać było geny ojca w jego córkach.
O godzinie 11 rozpoczęło się ocenianie. Najpierw runda wokół ringu, który był duży i pozwalał zaprezentować dynamikę ruchu IWS w pełnej krasie. Sędzina z Holandii H. Warendorf bardzo skrupulatnie sprawdzała każdego psa. Robiła to systematycznie. Oceniała postawę w statyce oraz w ruchu, sprawdzała anatomię od czubka nosa po koniec ogona oraz strukturę okrywy włosowej. Nie spieszyła się. Każdemu psu poświęcała tyle czasu ile trzeba było, aby uzyskać jego obiektywną ocenę. Pozostałe oceniane psy oczekiwały w cieniu sąsiedniego namiotu. Po ocenie i opisie wszystkich psów ze stawki przychodziła kolej na porównanie ich ze sobą i wybór najpiękniejszego. Porównanie w ruchu pozwalało sędzinie wstępnie ustalić kolejność. Zwykle następowało dodatkowe porównanie szczegółów anatomii poszczególnych psów i ogłaszany był ostateczny werdykt. Oto zwycięzcy poszczególnych klas:
- psy klasa młodzieży: FARDY of Duwuna
- psy klasa otwarta: BRENDAN v.h. Nardinc Bastion – res. CAC
- psy klasa championów: DONN FARDORAGH of the Stokkem Ferry – najlepszy pies, CAC
- suki klasa młodzieży: Realta’s DOUBLE STAR
- suki klasa otwarta: CHANNEL z Rohateckych Luk – res. CAC
- suki klasa hodowlana: MORGA of Duwuna
- suki klasa użytkowa: DONAIS-VITESSE v.h. Nardinc Bastion
- suki klasa championów: CurlyCo RIVERDANCE – najlepsza suka, CAC, zwycięzca wystawy (BOB)
- suki klasa weteranów: R’Bloody MARY TRIALER
Najlepszą hodowlą została CurlyCo.
Wystawę zakończyła parada championów w której prezentowane były:
- DONN FARDORAGH of the Stokkem Ferry
- DONAIS-VITESSE v.h. Nardinc Bastion
- I AM SKIBBERAIN of the Stokkem Ferry
- BRENDAN v.h. Nardinc Bastion
- FYNDER the Rose of Murroe
- Curlyco RIVERDANCE
- Mole End ALL ABOUT MUIFFIN
- RUA PLUNKETT of the Stokkem Ferry
- Aquaticus HOME RUN
Pomijam tutaj posiadane przez te Iryski tytuły, ponieważ są to długie listy – większość z nich to multichampiony i zwycięzcy wystaw specjalistycznych np. Riverdance ma ich 22, a na wystawie zakończyła championat Holandii zdobywając tym samym 23 tytuł. Przegrana jedynie z tak utytułowaną suką i w tak silnej stawce jest olbrzymim sukcesem Shela’li. Cieszy nas ogromnie, że mamy w Polsce doskonałą przedstawicielkę rasy Irlandzki Spaniel Dowodny.
Shela zwyciężyła klasę otwartą w Assen
Wybór najlepszej suki: CHANNEL z Rohateckyh Luk - Res.CAC i Curlyco RIVERDANCE - CAC
Porównanie psa i suki: DONN FARDORAGH of the Stokkem Ferry i Curlyco RIVERDANCE - BOB
Po wystawie organizatorzy zaprosili wszystkich na spacer po okolicznych łąkach, gdzie Iryski mogły zrelaksować się podczas gonitw i kąpieli w pobliskim kanale. Przyjemnie było patrzeć jak grupa IWS harcowała po łące i z jaką radością pływała w kanale. Shela była najwytrwalszym pływakiem. W drodze powrotnej inne Iryski wskakiwały do wody na chwilę. Shela prawie całą drogę wzdłuż kanału płynęła.
